داستان شعر طنز عاشقانه

برترین شعرها ی طنز عاطفی و عاشقانه

 
بشکه نفت طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۳٠
 


بشکه نفتی داخل انبار بود                        سالن انبار تنگ و تار بود

عصر جمعه حول و حوش شیش و هفت       برق سالن اتصالی کرد و رفت

عده‌ای هم جمع بودند از قضا                     صف کشیده تا کنار پله‌ها

یک به یک می‌آمدند و با ادب                     لمس می‌کردند و می‌رفتند عقب

لمس می‌کردند مردان و زنان                    هر کسی چیزی گمان می‌برد از آن

این یکی استادکار ذوالفنون                      گفت چیزی نیست این غیر از ستون

آن یکی مرد سیاسی با دو دست              لمس کرد و گفت حتما قدرت است

کودکی هم روی آن دستی کشید             گفت اسنک بود با طعم شوید!

کهنه رندی هم رسید و دست زد              گفت ایران هزار و چارصد

عاشقی هم گفت این دعوا خطاست        بی خیال بشکه معشوقم کجاست

عاقلی هم میگذشت از آن کنار                گفت مارک و لیره و پوند و دلار

دختری هم ناگهان جیغی کشید               گفت مردی بود با اسب سپید

عده‌ای ناگاه از راه آمدند                          شمعی آوردند تا روشن کنند

شمع را با فندکی افروختند                      بشکه در دم منفجر شد سوختند

بشنو اما حاصل این گفتگو                       ما درون بشکه نفتیم ای عمو

می‌رسد هر کشوری از هرکجا                  پای خود را می‌کند در کفش ما

حرف آخر یک کلام است و همین              کاشکی بی نفت بود این سرزمین


 
 
رستم و افراسیاب طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٢:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۳٠
 

کنون رزم virus و رستم شنو             دگرها شنیدستی این هم شنو

که اسفدیارش یک disk  داد                         بگفتا به رستم که ای نیکزاد

در این disk باشد یکی file ناب          که بگرفتم از site افراسیاب

چنین گفت رستم به افراسیاب             که من گشنمه نون سنگگ بیار

جوابش چنین داد خندان طرف            که من نون سنگگ ندارم به کف

تهمتن روان شد سوی خانه اش            شتابان به دیدار رایانه اش

چو آمد به نزد mini tower اش                    بزد ضربه بر دکمه ی power اش

دگر صبرو آرام و طاقت نداشت                    مر آن disk را در driver گذاشت

نکرد هیچ صبر و نداشت هیچ لفت                 یکی list از root دیسکت گرفت

کز آن یک demo شد پیش از آن عیان  ابا فیلم و موزیک و شرح و بیان

به ناگه چنان سیستمش کرد hung                  که رستم در آن ماند مبهوت و منگ

چو رستم دگر باره reset نمود           همی کرد hung و همان شد که بود

چو تهمینه فریاد رستم شنود                         بیامد که لیسانس رایانه بود

بدو گفت رستم همه مشکلش                         وز آن disk و برنامه خشگلش

چو رستم بدو داد قیچی و ریش            یکی دیسک  bootable آورد به پیش

یکی toolkit اندر آن  disk بود                    بر آورد آنرا و اجرا نمود

همی گشت hard toolkit اندرش                  چو کودک که گردد پی مادرش

به نا گه یکی رمز virus یافت             پی حفظ امضای ایشان شتافت

چو virus را نیک بشناختش                         مر از byte آن گشت هشتاد bit

به خاک اندر افکند virus را                         تهمتن به رایانه زد بوس را

چنین گفت تهمینه به شوهرش             که اینباره بگذشت از پل خرش

دگر باره تو حماقت مکن                             ز رایانه اصلاً تو صحبت مکن


 
 
شعر طنز دانشجو
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

دانشجو اگر عاشق شود
بی پرده مشروط می شود
 چیزی شبیه آب هویج با کوفته مخلوط می شود
 در خواب ناز بودم شبی، دیدم کسی در می زند
 در را گشودم روی او، دیدم که غم در می زند
 ای دوستان بی وفا از غم بیاموزید وفا
 غم با همه بیگانگی هر شب به من سر می زند .


 
 
شعر طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

در زخم زبان ، فوق تخصص دارد

یکریز ، کنایه بر سرت می بارد

او جز خود احمقش ، کسی دیگر را

یک آدم ساده هم نمی پندارد

***********************************

انگار که از دماغ فیل افتاده است

یا از شکم کروکودیل افتاده است

اما ورم قوزک پایش گوید

از روی درخت نارگیل افتاده است.

***********************************

او از همه شکوه و شکایت دارد

از دست خودش فقط رضایت دارد

در گوشه خانه می نشیند تنها

چون جغد به تک نشینی عادت دارد

***********************************

ساعتی از ته دل می نالید

که بسی زنگ زدم در عالم

خواب سنگین چه فراوان دیدم

اهل بیدار شدن اما کم

 

 برگرفته از طنز سروده های عمو مصطفی


 
 
شعر طنز بینی
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

روزگــــــــــاری می نشینی پای یک روزنامه ای
تا بفهمی و بدانی از خبـــــــــــــــــر ها ، تازه ای

***
 اتفاقا"  اتفاقــــــی ، یــک نظــــــــــــــــــــــــــر
روی تو گردد به یک سمت دگــــــــــــــــــــــــر
***
در فلان تبلیــــــــغ بینی یک نفـــــــر شِبهِ لولو
فی المثال زیبا شده ، گــــــردیده او شِبهِ هلو !!

***
همراه با  خطــــــــی نِکو در زیر آن هم یک نفر
چند جمله ، می نگارد زیــــــــــن قضایا نیک تر:

***
"چهره زشتـــی بیاور ، خوشگلش را پس بگیر
یا دماغــــــــی آور و زین جا تو بینی پس بگیر
یا که گر پوســــــتِ تو اینک ، اندکی افتاده است
میکِشیمش ،پس بیاور پوست را چون ساده است"

***
این نمای کار باشـــــــد ، لیک در پشت سرا
این نباشد کل قصه ، یا تمـــــــــــــــام ماجرا

***
یک نفر چاقــــــــــــــــو به دسـت ، در انتظار !
یک دمـــــــــــاغ در صورتی ، هست بی قرار !

***
می کِشد تیــــــــــــغ ، تا کمی خوشگل کند
گاه گاهی هم ظهـــور یک کمی مشکل کند !

***
بعد ِ یک ماه و کمــــــی ، این چسب بینی می کنی
دور از جان شریفت ، بهر ابقای نفس جان میکنی

***

یا اگر شکر خـــــــدا ،اکنون نفس ، آمد یا رفت
تو تقارن در رخت را هـــــم ببین ، آمد یا رفت ؟

***
تیغ ِ بُراّن را ، اگــــــر بر دستِ این کاره دهند
بر چهره ها یا این دماغان ، حس آرامش دهند

***
گر قرار است یک نفر با تیغ ، یـک دکتر شود
پس بلاشک ، بی درنگ ،قصـاب ما هم میشود

***
بینی ات باشـــــد اگر حتی دماغ ، قبل از عمل
به ز آن باشد که مانـــی در اتاق ، بعد از عمل

***
گر که لازم نیست ، نَسپُر تَــــن ، به تیغ روزگار
چون بلاشــــــک ، بهترین جراح بودست کردگار

 


 
 
روزه داری طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

سحرگشت و ز شــــــــوق روزه داری
ز جــــــــــــــــــا برخاستم با بی قراری
***

به زحمت چشم خــــــــود را باز گشتم
ز خــــــــــــــواب ناز خود بیدار گشتم
***

ولیکن داشتـــــــــــــم بس تنبلی ها
به خـــود گفتم:خداییش هم شُلی ها
***

دلــــم می گفت: نماندست جان کافی
پاشــــــو دیگر، نماندست وقت کافی
***

خدایـــــــــا این سحر نیکوست لیکن
به خواب نــــــــاز،محتاجم بسی من
***

خدایا روزها یک ســــــــال گشتست
سحرخوردم ،ولی جان زار گشتست
***

خودت گفتی توانم می دهی کـــــو؟
توان رفتست و جانـــــم آمدست رو
***

همش اینقدر در اینقدر جثه ،لیکــن
واسه چند پرس غذا آماده ام مــــن
***

ز سستی جـــــــــان کاری هم ندارم
بجز ایــــــــــن شعر گفتن غم ندارم
***

چو اکنون موســــــــــــم افطار گشته
و سوی چشم من هم تـــــــــار گشته
***

همین جا شعر و مــــن اتمام گردیم
وندر این جاده ، پی افطار نگردیم


 
 
سربازی
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

بایــــــــد برم ســـــــــــــربازی
                                              به جــــــــــــــای این نِت بازی


إن شاالله قسمتت شــــــــــــــــه
                                           بیــــــــــای تو گـــــــــودِ بازی


راستــــــی توی فامیلـــــــــــت
                                           سربازی هست نزدیکـــــــت؟


ببینی یَـقـلــــــــــــوی چیست؟
                                            بشنوی اســـــــم شب چیست ؟


من که میشم گروهــــــــــــبان
                                         فـــــــدای این گــــــــروه جان


نمی دونم که میشــــــــــــــه ؟
                                             مطلب بـــــــــــــدم به تبیان !


می دونی خنده دار چیســـت؟
                                            موی با نمـــره چهار چیست؟


نگــــــــو که بی خیــــــــالش
                                           سربازی مالِ مـــــــــا نیست


سربازی رو میگــــم چیست؟
                                             بعدش بگـــــو حق با کیست؟


خدمت یعنی،بیای که آدم بشی
                                             گر آدمی ،بیای که بهتـر بشی


خدمت یعنی که صبحـــــگاه
                                            به صــف بشی تو جایـــگاه


خدمت یعنی همیشــــــــــــه
                                          تخت تــو آنکارد میشــــــه


خدمت یعنــــــی همیشــــه
                                          دشمن ، خسته می شـــــه


خدمت یعنی به خط شین
                                          هــر ساعتی که کم شین


خدمت یعنی بی خواب شی
                                            امشب تــو پست شب شـی


خدمت یعنی یه کـــــــوله
                                          جــــــادار به قدِ ســــوله


خدمت یعنی خطوطـــی
                                          که تــــو کلاه کشیــــدی


خدمت یعنی یه فرونــــد
                                          پوتین ، مگــــــر ندیدی ؟

 

خدمت یعنــــــــی ارادت
                                         به خـاکِ پاکِ پاکــــــــت


دل دختـرها نســـــوزه !
                                         چون ندارن سعـــــادت !


خدمت یعنـــــــــی بخندی
                                         در روی غـــــــــم ببندی


چــــون که غمــی نمونده
                                          بَعد از غـــــــــذای مونده


خدمت یعنـــــی بفهمــــــی
                                           وطــــــن چقـــــدر عزیزه


بوســـــه بزن به خاکـــت
                                         چون همه جــاش عزیزه


خدمت یعنــــــی ریاضت
                                          بـِکن تو پوســـــت پیازت


خدمت یعنــــــی رفاقـت
                                          با بچــــــه هــای خاکت


خدمت یعنــی یه جوری
                                         سر بـــــه سرت بـــذارن


یه وقت هایی بد جـوری
                                         پـــــدرت رو در بیـــارن


بیت های ایـن شعر من
                                          فکر میکنم زیـــــــاد شد

 

مثــل همین خدمتـــــــی
                                         که باز میگن زیــــاد شد


خدمت یعنی یه شعــری
                                          تو سایت تبیان بگــــــی


جـــاده دوستی ات هــم
                                          بهــــــر تخلص بگـــــی


بیاین خـــــــدا وکیلــــی
                                          یه قول بدین صمیمــــی


میــــرم و بر می گردم
                                          بشین رفیق قدیمـــــــی


اگر بــــــــرم سربازی
                                         شعــــــــــرم ادامه دارد

شــــــــک نکنید عزیزان
                                         نهضت ادامـــــــه دارد !

 


 
 
شعر طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

اسم و رسم این لیسانسم خوشگل است
وانگهی ، این درس خواندن ، مشکل است
***
اخذ مدرک ،دارد بدین سان دَنگ و فَنگ
از برای اخذ آن  یا رب ، می باید کلنگ
***
من که مردم تا که گیرم مدرکم
پنج ماه رفتم تا که اومد مدرکم
***
فاصـــــــله از این اتاق تا آن اتاق
نیم متر بیشتر نبودست از فراق
***
هر کســــــــــــــــــــی باید که امضایی فزود
بر رخ و پرونده ام هم ،یک نگاهی می نمود
***
اول می گفتند همه ، تبریک داری ای عزیز !
دارد نقــــــــص این پرونده ات ،دانی تو نیز ؟
***
بخش مالی گفت :فیش پرداختی کجاست ؟
بار دیگر گفت : این فیشت خطاســت !
***
تا توانی زودتر تکمیــــــل کن پرونده را
الان برو فردا بیا ،کم بگیر وقتِ بنده را
***
چون گردن من هم ز مو باریک تـــر است
هر چه گفت، گفتم:که حق با دکتر است
***
من رفتم و فرداش با شوقـی دگر
من آمدم در پیش یک شخص دگر
***
یک نگاهی بر جنــــــــاب بنده کرد
نیم نگاهی هم به این پرونده کرد
***
این یکی می گفت یک ماه دگر
زنگ بزن ، شایــد که افتد کارگر
***
من رفتم و سر را به زیر انداختند
شک نکن ،کارم عقــــب انداختند
***
مـــــــــاه بعدی آمدو گویی زمان تسهیل شد
پیش خود گفتم که حتما" کارمان تکمیل شد
***
باز می گفتند که کار در دست اقدام است عزیز
تو مگر نشنیده ای این کار دشــــــوار است عزیز
***
باز برو بعدا" بیا شایـــــــــــــد که کار انجام شود
ساده بودم من که می گفتم که کار انجام شود
***
رفتم و برگشتم و باز هم ،هی این چنین
رفتم و برگشتم و باز هم ،هی این چنین
***
یکی دو انسان یافت شد در راه ما
آخ چه لطفـــــی کرده اند در کار ما
***
عاقبت این مهر آخر را همین هفته زدند
به چه نقش خوشــــــــگلی با مهر زدند
***
جاده دوستی رسید بر مدرکش
لاجَرَم شعری سرود بر مدرکش
***
خند و خندان، شاد وشادان گشت او
چون تموم شد،گشته است سرمست او
***
فاش می گویم و از گفته خود دلشـــــــــــادم
بنده ی مدرک خود بودم واکنون بنده ای آزادم
***
تا که آید مدرکی،جان بر لــب است
شوق این مدرک به مانند گل است
***
در نهایت یک دعای کوچکی دارم عزیز
دوست من، لطفا" بگو آمیـــــــن تو نیز
***
هر کسی از لطف کارم پیش برد
از کرم یا رب ،تو کارش پیش برد

 


 
 
آبگوشت
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

با امـروز چند روزه که یخچال من بی گوشته
وای جونم وای عمرم
دل صاحاب مرده ی من ،تو حسرتِ آبگوشته
وای جونم وای عمرم

 هر روز میرم سر می زنم ،قصابــی و در می زنم
اما با این گوشت گرون ،میشه خرید جز استخون؟

 من همان روز که نرخش بالا رفت دانستم
وای جونم وای عمرم
که عنان دل آبگوشتی خــــــــــود را بستم
وای جونم وای عمرم

 آنچه رخسار مــــــرا ، زرد نمودست اینست
وای جونم وای عمرم
آنچه مشروطم کند، باز هم این ترم اینست
وای جونم وای عمرم

 بعد از این دست من آیا که رسد بر گوشتت؟
وای جونم وای عمرم
خاصه اکنون که میگن نرخ تو باز بــــــالا رفت
وای جونم وای عمرم

 شاید بازم خواب می بینم
دوبــــــاره کابوس می بینم
یعنی میشه یه روز بیـــــاد
تو بیداری گوشـــــت ببینم
وای جونم وای عمرم

 


 
 
شعر طنز دانشجویی
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

ای که بردی جزوه ام را اشتباهی، پس بده
جز فراموشی ندارم من گناهی،‌ پس بده

روسیه گردم بدون جزوه من در امتحان
از برای من مخواهی روسیاهی،‌ پس بده

***
روز و شب چشمم براه جزوه می‌باشد، بیا
گر تو هم داری چو من چشمی براهی، پس بده
صد کلاه ،بوقی به سر دارم ز فرط تنبلی
تا نرفته بر سرم دیگر کلاهی، پس بده

***
گیر ما دیگر نیاید جزوه پس این جزوه را
مستقیما گر نمیخواهی، براهی پس بده
جان تو مشروط می‌گردم،‌ به جان مادرم
لازمش داری نگهدار، ‌گر نخواهی پس بده

***
جزوه از من می‌بری؟ من مرکز نشرم مگر؟
ای به قربانت شود جانم الهی، پس بده
گر توهم مانند من بی‌جزوه‌ای،‌ باشد،‌ بیا
مال تو این جزوه اما گاهگاهی ، پس بده

***
چند ماهی مال تو،‌ اما دو روزی نزد من
من نمیگویم که آنرا چند ماهی پس بده
از دعای هر شب و آه سحر اندیشه کن!!
تا نرفته بر فلک از سینه آهم، پس بده

***
من نمی دانم چرا این جزوه را کش رفته ای
لعنت و دشنام و نفرین گر نخواهی پس بده


 
 
شعر طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

خواهرم از گشت ارشادم نرنج
لا جرم از پند و ارشــــادم نرنج
**

تا به حال بر حال خـود فکر کرده ای ؟
گر نکردی ،این چه کاریست کرده ای
***

اختیار چهره گفتـــــــــی با تو است
یا که کوتاهی ز حسن مانتو است !
***

گفته ای گرمست و در این فصل سال
روسری کوتاه بایــــــــــــد فی المثال !
***

گفته ای طرح های خــــــــــوب پیدا نشد
یا لباسی بهتر از این تنگ ها پیدا نشد !
***

گفته ای خیاط خــــــــــــــــوب اینجا نبود
آنکه اندازه کند این رخت ها اینجا نبود !
***

گفته ای ما نیز ، اصلاح مصـــرف مـی کنیم
از چنین رو پارچه های البسه کم می کنیم
***

هفت ، هشت ، ده سانت قد این شلوارها
کم شـــــد و افزوده شـــــــد بر پاشنه ها !
***
 
دیر زمانیست مانتوها چاک دار شده
آن زمانـــــی کین حجاب بر دار شده
***

گفته ای من تا جوانـم اینچنین باید کنم
تا بیابم همسری و ،بخت خود پیدا کنم
***

دیده گوید گر شما را بر سر کاری نهند
گویی آنجا را به یــــــــــک ویتریـن دهند
***

آرایش و میکاپ کردی محترم
فکــر اغیار را نکردی محترم ؟
***

دیدی ز حیا همش سرم به جان تو پایینه
دلیل این ســر به زیری به جان تو همینه

***
امروزه روز ،بیا یخورده فکــر کن
زودتر بیا فکری به حال خود کن
***

ای خواهرم بیا کمی حیـــــا کن
یه جفت جوراب ارزونم به پا کن
***

می گیـــــــرنت می برنت یـه جایی
اون وقت به بابات تو میگی کجایی؟
***

شاید توقع داری با این جمال
احترام بینی ،تو به حد کمال ؟
***

عاقبتِ ماجرا فکــــر کردی چیست؟
نفع و زیان و ضررش دانی چیست؟
***

واســــه تبرج می دونی که فرصتت زیاده
می دونی دکترا می گن تو مصرفت زیاده
***

می دونی یـا نمیدونی مهم نیست
این که بگی دین ندارم مهم نیست
***

تو کشور عزیز ایران باشی
باید مقید به قوانین باشی
***

چه فرقی داره حرف ها رو کی گفته
تو فکر بکن  ، جاده ی دوستی گفته
***

همه میگن ،برنـــــــده قصه کیست
تو هم بدون مخاطبِ شعرم کیست
***

این همه تو خوب ونازی نازنین
عصمتت ،نسپر به بازی نازنین
***

بیا و این رفتار کج رهــــــــا کن
حجاب بخر بی حجابی رها کن
***

من که میگم شعرهام ادامـــــــــه دارد
مثل همین طرح حجابی که ادامه دارد


 
 
شعر طنز کفش
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

کفش یادگاری مرا هست کفشی ز عصر حجر
که میراث مانده ز جد پدر شریک غمش بوده و شادیش
 به پا کرده در جشن دامادیش خدایش بیامرزد آن زنده یاد
 که از خود هم این ارث بر جا نهاد چو هی میبرم پیش هر پینه دوز
 ز مغزش پریده است برق و فیوز! بود چون که جان سخت چون کرگدن
 بپوشم به هر گاه و بیگاه من هر آنچه ز وزنش گویم کم است
 که سنگین چنان کله رستم است ز پایم بود چند سانتی گشاد
چو پاپوش افراسیاب و قباد مرتب به پایم لخ لخ کند
 ندارد چو کف پای من یخ کند ز بس خورده اقسام واکس و پماد
 مرا رنگ اصلش نیاید به یاد ولی من ز بابای جنت پناه
 شنیدم که رنگش بوده سیاه بسی نعل خورده است بر تخت آن
شاه سم قاطر پادگان! به هر سوی آن خورده صد دانه میخ
 فرو میرود توی پایم چو سیخ همی‌ترسم آخر به جرم قاچاق
 که مامور گردد برایم براق که این جزو آثار تاریخی است
 چرا که خطوط تهش منحنی است اگر عمر باقی است، سال دگر
 سپارم من آن را به امواج بحر که تا همچو زورق همراه باد
 رود گویی اصلا ز مادر نزاد و یا میزنم واکس بر رویه‌اش
گذارم سپس داخل موزه‌اش


 
 
شعر طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

 رتـبه اول کنکور رو نمیخوام

 دخترخوشگـل و پولدار نمیخوام

 دوست دارم چتیدنــو ولی

 جز تو از هیچ کسی pm نمیخوام

 بـی تو من یـاهو مـسنجر نمیخوام

 تـو که نیستی سیستمم رو نمیخوام

 یکی پرسید اگه id یت هـک بشه ؟

 حتی این خیال زشتــو نمیخوام

 من تو رو میخوام ، تو رو میخوام

 اونـارو نـمــیـخـوام


 
 
شعر چت طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ٤:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

 

دوباره شب شد و من بیقرارم
کانِکْتْ کن زود بیا در انتظارم
بیا من آمدم پای مُسِنْجِر
شدم مسحور‌آوای مُسِنْجِر
بیا هاردِ دلت را ما ببینیم
گلی از کنجِ هْم پِیجت بچینیم
بیا آیکون نمایِ بی نشانم
که من جز آدرسِ مِیل ات ندارم
بیا امشب کمی آن لاین باشیم
ویا تا صبح .تا ساین شاین باشیم
بیا ای عشقِ دات کامِ عزیزم
به پای تو دبلیو ها بریزم
بیا ای حاصلِ سِرچِ نهایی
بیا اجرا کن آن فایلِ نهایی
بیا در دل تو را کم دارم امشب
حدوداَ صد مگی غم دارم امشب
اگر آیی دعایت می نمایم
دعا تا بی نهایت می نمایم
اگر آیی دعای من همین است:
مبادا لحظه ای دی سی شوی یار
جدا از پایِ آن پی سی شوی یار
مبادا نامِ ما را پاک سازی
و کاخِ آرزو را خاک سازی


 
 
خواستگاری خر
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۳:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 


خری آمد به سوی مادر خویش


بگفت مادر چرا رنجم دهی بیش


برو امشب برایم خواستگاری


اگر تو بچه ات را دوست داری


خر مادر بگفتا ای پسر جان


تو را من دوست دارم بهتر از جان


ز بین این همه خرهای خوشگل


یکی را کن نشان چون نیست مشکل


خرک از شادمانی جفتکی زد


کمی عرعر نمود و پشتکی زد


بگفت مادر به قربان نگاهت


به قربان دو چشمان سیاهت


خر همسایه را عاشق شدم من


به زیبایی نباشد مثل او زن


بگفت مادر برو پالان به تن کن


برو اکنون بزرگان را خبر کن


به آداب و رسومات زمانه


شدند داخل به رسم عاقلانه


دو تا پالان خریدند پای عقدش


یه افسار طلا با پول نقدش


خریداری نمودند یک طویله


همانطوری که رسم است در قبیله


خر عاقد کتاب خود گشایید


وصال عقد ایشان را نمایید


دوشیزه خر خانم آیا رضایی


به عقد ایشان در نمایید


یکی از حاضرین گفتا به خنده


عروس خانم به گل چیدن برفته


برای بار سوم خر بپرسید


که خر خانم سرش یکباره جنبید


خران عرعر کنان شادی نمودند


به یونجه کام خود شیرین نمودند


به امید خوشی و شادمانی


برای این دو خر در زندگانی


امیدوارم که خوشتون اومده باشه


 
 
پ نه پ
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٧
 

رفتـــم بــه کنـــار دلــبرم با شــادی

گفتـا کـه چـه خوب یاد من افتــادی
 
گفتـم صـنما تــو عشق را استـادی
 
گفتا پـَـَـ نــه پـَـَــــ تو یاد من میدادی
 
گفتم پـَـَـ نــه پـَـَــــ و درد زهـــر مــاری
 

 
 
شعر طنز و عاطفی
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٦
 

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست؟
مدرک دیپلمم اینجاست ولی کار کجاست؟
هر کجایی که من مدرک خود را بردم
پاسخ این بود که یک پارتی پولدار کجاست؟
روز و شب هر چه دویدم پی همسر گفتند
از برای چو تویی همسر و غمخوار کجاست؟
پدر دختره تا دید مرا با فریاد
گفت اوٌل تو بگو درهم و دینار کجاست؟
خانه در جردن و شمران چه داری بچه؟
پست و عنوان و یا حجره و انبار کجاست؟
ست الماس و گلوبند زمرد که به آن
بکند دختر من فخر در انظار کجاست؟
یک عدد بنز مدل 98 دو در
تا کند فیس در آن در بر اغیار کجاست؟
اعتیاد ار که نداری و سلامت هستی
برگی پاکی ژن از دکتر و بهیار کجاست؟
هر چه فریاد زدم حرف مراکس نشنید
که به دادم برسد؟ گوش بدهکار کجاست؟
نیست چون بهر جوان عیب اکنون حمٌالم
توی میدان بکنم باربری، بار کجاست؟
مدرک دیپلم خود را بفروشم به دو پول
ایهالناس بگویید خریدار کجاست؟
******************************************

 
خانم :
به نام خدایی که زن آفرید                حکیمانه امثال ِ من آفرید
خدایی که اول تو را از لجن               و بعداً مرا از لجن آفرید !
برای من انواع گیسو و موی            برای تو قدری چمن آفرید !
مرا شکل طاووس کرد و تورا           شبیه بز و کرگدن آفرید !
به نام خدایی که اعجاز کرد              مرا مثل آهوی ختن آفرید
تورا روز اول به همراه من                رها در بهشت عدن آفرید
ولی بعد آمد و از روی لطف             مرا بی کس و بی وطن آفرید
خدایی که زیر سبیل شما                بلندگو به جای دهن آفرید !
وزیر و وکیل و رئیس ات نمود           مرا خانه داری خفن آفرید
برای تو یک عالمه کِیْسِ خوب          شراره ، پری ، نسترن آفرید
برای من اما فقط یک نفر                براد پیت من را حَسَنْ آفرید !
برایم لباس عروسی کشید             و عمری مرا در کفن آفرید
به نام خدایی که سهم تو را            مساوی تر از سهم من آفرید
 
                              پاسخ دندان شکن آقا
به ‌نام خداوند مردآفرین                   که بر حسن صنعش هزار آفرین
خدایی که از گِل مرا خلق کرد         چنین عاقل و بالغ و نازنین
خدایی که مردی چو من آفرید         و شد نام وی احسن‌الخالقین
پس از آفرینش به من هدیه داد      مکانی درون بهشت برین
خدایی که از بس مراخوب ساخت  ندارم نیازی به لاک، همچنین
رژ و ریمل و خط چشم و کرم           تو زیبایی‌ام را طبیعی ببین
دماغ و فک و گونه‌ام کار اوست      نه کار پزشک و پروتز، همین !
نداده مرا عشوه و مکر و ناز            نداده دم مشک من اشک و فین!
مرا ساده و بی‌ریا آفرید                  جدا از حسادت و بی‌خشم و کین
زنی از همین سادگی سود برد      به من گفت از آن سیب قرمز بچین
من ساده چیدم از آن تک‌ درخت     و دادم به او سیب چون انگبین
چو وارد نبودم به دوز و کلک           من افتادم از آسمان بر زمین
و البته در این مرا پند بود                که ای مرد پاکیزه و مه‌جبین
تو حرف زنان را از آن گوش گیر     و بیرون بده حرفشان را از این
که زن از همان بدو پیدایش‌ات      نشسته مداوم تو را در کمین !
 **********************************

دوش? از بازار ?سوی خانه آمد شوی ما

گفت? هیهات از گرانی ?ای خدا ?در کوی ما!

بس که گشتم در پی یک جنس ارزان هر کجا

درد بگرفته ست هم پا ? هم سر زانوی ما!

کاش می خواندیم وردی? میشد ارزان هر چه هست

کاشکی در آن اثر می کرد این جادوی ما!

کاشکی من یک نشانی داشتم از کوی دوست

زانکه او گفته ست: ارزانی بود در کوی ما!

هم گرانی ?هم تورم? هر دو هست از شایعات!

هر که خواهد گوجه ی ارزان ? بیاید سوی ما!

کاش می دانست همچون گوجه های کوی او

سرخ می باشد ز سیلی? صورت ما ?روی ما!

کاش می دانست از بی گوشتی سبزی خوریم!

قاطر مشتی رجب هم? بهترین الگوی ما!

معده ی ما همچو او گردیده چندین قسمتی!

روی هم تغییر کرده شکل و خلق و خوی ما!

ترسم از شبها که بالاتر رود روز دگر

این تورم هم شده با نرخ خود? لولوی ما!

تاکه اسمش بر زبان آید بدون اختیار

سیخ می گردد به روی این تن ما? موی ما!

کاش می شد کله ی دیو گرانی را برید!

ماست هم گر چه نمی برد سر چاقوی ما!

 


 
 
شعر طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۱:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٦
 

آخر این هفته، جشن ازدواج ما به پاست
با حضور گرم خود، در آن صفا جاری کنید

ازدواج و عقد یک امر مهم و جدی است
لطفاً از آوردن اطفال، خودداری کنید

بر شکم صابون زده، آماده سازیدش قشنگ
معده را از هر غذا و میوه ای عاری کنید

تا مفصل توی آن جشن عزیز و با شکوه
با غذا و میوه ی آن جشن، افطاری کنید

البته خیلی نباید هول و پرخور بود ها
پیش فامیل مقابل آبروداری کنید

میوه، شیرینی، شب پاتختی مان هم لازم است
پس برای صرفه جویی اندکی یاری کنید

گر کسی با میوه دارد می نماید خودکشی
دل به حال ما و او سوزانده، اخطاری کنید

موقع کادو خریدن، چرب باشد کادوتان
پس حذر از تابلو و ساعات دیواری کنید

هرچه باشد نسبت قومی تان نزدیک تر
هدیه را هم چرب تر، از روی ناچاری کنید

در امور زندگی، دینار اگر باشد حساب
کادو نوعی بخشش است، آن را سه خرواری کنید

گرم باید کرد مجلس را، از این رو گاه گاه
چون بخاری بهر تنظیم دما، کاری کنید

ساکت و صامت نباشید و به همراه موزیک
دست و پا را استفاده، آن هم ابزاری کنید

لامبادا، تانگو و بابا کرم یا هرچه هست
از هنرهاتان تماماً پرده برداری کنید

البته هر چیز دارد مرزی و اندازه ای
پس نباید رقص های نابه هنجاری کنید

حرکت موزون اگر درکرد از خود، دیگری
با شاباش و دست و سوت از او طرفداری کنید

کی دلش می خواهد آخر در بیاید سی دی اش؟
با موبایل خود مبادا فیلمبرداری کنید

در نهایت، مجلس ما را مزین با حضور
بی ادا و منت و هر گونه اطواری کنید
**********************************

دختری از کوچه باغی میگذشت

یک پسر در راه ناگه سبز گشت


در پی اش افتاد و گفتا او سلام

بعد از ان دیگر نگفت او یک کلام


دختر اما ناگهان و بی درنگ

سوی او برگشت مانند پلنگ


گفت با او بچه پروی خفن

می دهی زحمت به بانوی چو من؟


من که نامم هست آزیتای صدر

من که زیبایم مثال ماه بدر


من که در نبش خیابان بهار

مبکنم در شرکت رایانه کار


دحتری چون من که خیلی خانمه

بیست و شش ساله _مجرد_دیپلمه


دختری که خانه اش در شهرک است

کوی پنجم_نبش کوچه_نمره شصت


در چه مورد با تو گردد هم کلام

*********************************

تجدید فراش(شعر طنز)
 
همسرم می گفت بد جوری هراسانم همش

در پی آ یینه بین و فال و فنجانم همش

حال و روزم از لحاظ روحی اصلا خوب نیست

هیچ می پرسی چرا در پای قلیانم همش؟

صبح، بی بی گل برایم یک خبر آورده بود

ازهمین رو با تاسف ، کلّه جنبانم همش

عاقبت تصویب شد قانون تجدید فراش

دارم احساس بدی، غمگین و نالانم همش

مثل سیر و سرکه می جوشد دلم ، دلواپسم

چونکه با اسم هوو می لرزد این جانم همش

همسر خوبی نبودم ، می پذیرم کاملا

خاطرت آسوده باشد فکر جبرانم همش

مُرد دیگر آن زن خود خواه لوس بی ادب

بعد از این یک خانم خوش خلق و مامانم همش

بوده ام ولخرج تا امروز اما بعد از این

در پی کفش و لباس و کیف ارزانم همش

هرچه می خواهی برایت می پزم عالی جناب

قرمه سبزی یافسنجان ؟تحت فرمانم همش

جای کافی شاپ و استخر و سونا و سینما

بیشتر پیش شما در خانه می مانم همش

جیغ هایم ، نعره هایم ،اخم هایم را ببخش

یک مریضی بود و فعلا تحت درمانم همش

سرورم منهم از این پس آن جناحی می شوم

از همین فردا فقط در خط " کیهانم" همش

نیستی آش دهن سوزی ولی با این همه

بی شما حس می کنم در سطر پایانم همش

گفتم ای یارم، نگارم، همسرم اصلا نترس

کاسبی ها راکد و در اوج بحرانم همش

بنده فکر پاس چک هامم نه تجدید فراش

هیچ می پرسی چرا سر در گریبانم همش

ازدواج این روزها آن هم مجدد، ساده نیست

تازه از آن بار اول هم پشیمانم همش

طناز: مطصفی مشایخی

 


 
 
شعر طنز باحال
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۱:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٦
 

«پسر برتر از دخترآمد پدید»
پسر جمله را گفت و چیزی ندید

نگو دخترک با یکی دسته بیل
سر آن پسر را شکسته جمیل

بگفتا: «جوابت نباشد جز این
نگویی دگر جمله‌ای اینچنین!

وگرنه سر و کار تو با من است
که دختر جماعت به این دشمن است.»

پسر اندکی هوشیاری بیافت
سرش چون انار رسیده شکافت

پسر گفتش:«ای دختر محترم
که گفته که من از شما بهترم؟!

که دختر جماعت به کل برتر است
ز جن تا پری از همه سرتر است

پسر سخت بیجا کند، مرگ بید
که برتر ز دختر بیاید پدید!»

پس آن ضربه خیلی نشد نا به جا
که یک مغز معیوب شد جا به جا

*******************************************

خدایا پس چرا من زن ندارم؟
زنی زیبا و سیمین‌تن ندارم؟
دوتا زن دارد این همسایه ما
همان یک‌دانه را هم من ندارم
آژانس ملکی امشب گفت با من:
مجرد بهر تو مسکن ندارم
چه خاکی بر سرم باید بریزم؟
من بیچاره آخر زن ندارم!
خداوندا تو ستارالعیوبی
و بر این نکته سوء‌ظن ندارم
شدم خسته دگر از حرف مردم
تو می‌دانی دل از آهن ندارم
تجرد ظاهرا عیب بزرگی‌است
من عیب دیگری اصلا ندارم!
خودم می‌دانم این "اصلا" غلط بود
در اینجا قافیه لیکن ندارم
تو عیبم را بپوش و هدیه‌ای ده
خبر داری نیکول کیدمن ندارم؟
اگر او را فرستی دیگر از تو
گلایه قد یک ارزن ندارم!

*********************************************

گله میکرد ز مجنون لیلی
که شده رابطه مان ایمیلی
حیف از آن رابطه ی انسانی

که چنین شد که خودت میدانی

عشق وقتی بشود دات کامی
حاصلش نیست به جز ناکامی

نازنین خورده مگر گرگ تو را ؟
برده به دات کام و دات ارگ تو را؟
بهرت ایمیل زدم بیشترک

جای سابجکت نوشتم به درک

به درک گر دل من غمگین است

به درک گر غم من سنگین است

به درک رابطه گر خورده ترک

قطع آن هم به جهنم به درک

آنقدر دلخور از این ایمیلم

که به این رابطه هم بی میلم

مرگ لیلی نت و مت را ول کن
همه را جای OK کنسل کن

OFF کن کامپیوتر را جانم
یار من باش و ببین من ON ام
اگرت حرفی و پیغامی هست
روی کاغذ بنویس با دست
نامه یک حالت دیگر دارد

خط تو لطف مکرر دارد
خسته از Font و ز Format شده ام

دلخور از گردلی @ ( ات ) شده ام
کرد رپلای به لیلی مجنون
که دلم هست از این سابجکت خون

باشه فردا تلفن خواهم کرد
هر چه گفتی که بکن خواهم کرد
زودتر پیش تو خواهم آمد
هی مرتب به تو سر خواهم زد
راست گفتی تو عزیزم لیلی
دیگر از من نرسد ایمیلی

نامه ای پست نمودم بهرت
به امیدی که سر آید قهرت...

********************************************

اهل عرفانم من
اهل عرفانم من ، کاروبارم بد نیست
برجکی ساخته ام در دل شهر
طبقاتش هفده
همه را پیش فروش بنمودم
پولهایم همه در بانک سوئیس
به امانت باقی است
اهل عرفانم من
سفره نان و پنیری پهن است
مُتلی ساخته ام در نوشهر
باغهایم پر گل
از صدور پسته
جیبهایم سرشار
اهل عرفانم من
دامهایم همه پروارو قشنگ
گاوها رنگ به رنگ
کشت و صنعت دارم
چند هکتار زمین
همه شالیزار است
دختران ِ زیبا
صبح تا شام در آن دشت وسیع
بوته های شالی، درزمین میکارند
اهل عرفانم من
همه در سیر و سفر
از ژاپن تا اتریش
تا فراسوی پکن
خانه کوچک خوبی دارم
دردل شهر پاریس
جایتان بس خالی است
اهل عرفانم من ، کاروبارم بد نیست
طبع شعری دارم
شعرها گفته ام از عرفانم
همه زیبا و قشنگ
همچو آن ویلایم
که بنا ساخته ام در چالوس
یاکه مانند سگم پشمالو
که بود فِرز و زرنگ
الغرض لقمه نانی باقی است
مردی هستم قانع
اهل عرفانم من ،کارو بارم بد نیست.

*******************************************

 دختری با مادرش در رختخواب


درددل می کرد با چشمی پر آب


گفت:مادر حالم اصلا خوب نیست


زندگی از بهر من مطلوب نیست


گو چه خاکی را بریزم بر سرم؟


روی دستت باد کردم مادرم!


سن من از بیست وشش افزون شد


دل میان سینه غرق خون شد


هیچ کس مجنون این لیلا نشد


شوهری از بهر من پیدا نشد


غم میان سینه شد انباشته


بوی ترشی خانه را برداشته!


مادرش چون حرف دختش را شنفت


خنده بر لب آمدش آهسته گفت:


دخترم بخت تو هم وا می شود


غنچه ی عشقت شکوفا می شود


غصه ها را از وجودت دور کن


این همه شوهر یکی را تور کن!


گفت دختر مادر محبوب من!


ای رفیق مهربان و خوب من!


گفته ام با دوستانم بارها


من بدم می آید از این کارها


در خیابان یا میان کوچه ها


سر به زیر و با وقارم هر کجا


کی نگاهی می کنم بر یک پسر


مغز یابو خورده ام یا مغز خر!؟


غیر از آن روزی که گشتم همسفر


با سعیدویاسر وایضا صفر


با سه تاشان رفته بودم سینما


بگذریم از مابقی ماجرا!


یک سری هم صحبت صادق شدم


او خرم کرد آخرش عاشق شدم


یک دو ماهی یار من بود و پرید


قلب من از عشق او خیری ندید


مصطفای حاج علی اصغر شله


یک زمانی عاشق من شد،بله


بعد جعفر یار من عباس بود


البته وسواسی وحساس بود


بعد ازآن وسواسی پر ادعا


شد رفیقم خان داداش المیرا


بعد او هم عاشق مانی شدم


بعد مانی عاشق هانی شدم


بعدهانی عاشق نادر شدم


بعد نادر عاشق ناصر شدم


مادرش آمد میان حرف او


گفت: ساکت شو دگر ای فتنه جو!


گرچه من هم در زمان دختری


روز و شب بودم به فکر شوهری


لیک جز آن که تو را باشد پدر


دل نمی دادم به هرکس اینقدر


خاک عالم بر سرت ،خیلی بدی


واقعا که پوز مادر را زدی.......
*******************************************

زوج بی عیب

بنده و همسرم هردو کچلیم
دشمن شانه و اصلاح سریم
هردو پای چپمان می لنگد
گویی رقصان همه جا جلوه گریم
در درون دهن هردوی ما
نیست دندان که یه چیزی بخوریم
گوشمان چون که کر است از این رو
رنج وراجی کس را نبریم
وعده هایی که بزرگان دانند
نشنیدیم و از آن بی خبریم
چونکه لالیم و نگوییم سخن
پرده راز کسی را ندریم
جفتمان صورتمان ابله روست
از نگه کردن هم بر حذریم
بس که زشتیم به دیوار اتاق
اینه نیست که در آن نگریم
نه سواد و نه کمالی داریم
زین سبب هردوی ما کله خریم
راحت از دغدغه بود و نبود
فارغ البال زهر شور و شریم
بسکه ما عاطل و باطل شده ایم
چون کوپن باطله ای بی ثمریم
هردو پیریم و خمیده قامت
هردو کم حوصله و بی هنریم
گرچه پولی به کف مانبود
عاشق و کشته سیر و سفریم
خوبه ارثی زپدر باقی ماند
ور نه ما مفت خور و بی ثمریم
ای خواننده چنین زوجی تو
دیدی در عمرت جان "کریم"؟!

                                                 کریم هویدایی 

*******************************************

نیمه شب پریشب گشتم دچار کابوس

دیدم به خواب حافظ تو صف اتوبوس

گفتم سلام حافظ گفتا علیک جانم

گفتم کجا میروی گفتا خودم ندانم

گفتم بگیر فالی گفتا نمانده حالی

گفتم چگونه ای گفت در بند بی خیالی

گفتم تازه تازه شعر و غزل چه داری

گفتا که میسرایم شعر سپیدباری

گفتم زدولت عشق گفتا کودتا شد

گفتم رفیق گفتا کله پا شد

گفتم کجاست لیلی مشغول دلربایی

گفتا شده ستاره در فیلم سینمایی

گفتم بگو زخالش ان خال اتش افروز

گفتا عمل نموده دیروز یا پریروز

گفتم بگو زمویش گفتا که مش نموده

گفتم بگو زیارش گفتا ولش نموده

گفتم چرا چگونه عاشق شدست مجنون

گفتا شدید گشته معتاد گرد و افیون

گفتم کجاست جمشید جام جهان نمایش

گفتا خریده قسطی تلویزیون به جایش

گفتم بگو زساقی حالا شده چه کاره

گفتا شده منشی در دفتر اداره

گفتم بگو ز زاهد ان راهنمای منزل

گفتا که دست خود را بردار از سر دل

گفتم بگو زمحمل یا از کجاوه یادی

گفتا پژو دوو بنز یا گلف نوک مدادی

گفتم زساربان گو با کاروان غمها

گفتا اژانس دارد با تور دوردنیا

گفتمکه قاصدت کو ان باد صبح شرقی

گفتاکه جای خود را داده به فکس برقی

گفتم بیا زهدهد جوییم راه چاره

گفتا جای هدهد دیش است وماهواره

گفتم سلام مارا باد صبا کجا برد

گفتا به پست دادم اورد یا نیاورد

گفتم بگو زمشک اهوی دشت زنگی

گفتا ادکلن شد در شیبشه های رنگی

گفتم بلند بوده موی تو ان زمان ها

گفتا حبس بودم از ته زدند انرا

گفتم شمارا زندان حافظ مارا گرفتی

گفتا ندیده بودم هالو به این خرفتی


 
 
شعر طنز
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۱:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٦
 


عشق یعنی اینکه تو باور کنی
می توانی یک نفر را خر کنی

کذب را هنگام فعل مخ زنی
آنچنان گویی که خود باور کنی

با دروغی جور شد گر امر خیر
راست را هرگز مبادا شرکنی

عشق همچون طایری توخالی است
راست گر در آن رود پنچر کنی

می شود چون موم در دستت اگر
از خودت حرف قلمبه در کنی

می توانی گر چه هستی بی سواد
شعرهای خوشگلی از برکنی:

“تن مپوشانید از باد بهار”
نقل قول از شخص پیغمبر کنی

“بر سر عشاق گو طوفان ببار”
چتری از اغراق را بر سر کنی

“خیز و جهدی کن چو حافظ تا مگر”
وصف جام و باده و ساغر کنی

بعد یک مقدار تمرین، کذب محض
می شود جاری چو لب را تر کنی

می شود او عاشق تعریف هات
اندکی لب را اگر تر تر کنی!

نزد اختر چون که بنشینی مباد
وصف چشم و ابروی زیور کنی

پیش زیور نیز چون هستی مباد
نقل رنگ گیسوی آذر کنی

روی هم رفته نباید پیش زن
صحبت از معشوقه ای دیگر کنی

از دروغت خار گل میگردد و
می شود تقدیم یک جیـــگر! کنی

گر پسر هستی بیابی دختری
یا اگر هم دختری، شوهر کنی
- – -
اینچنین عشقی است عشق پرفروغ
زندگی روی ستونهای دروغ…

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

بهار ، بهار ، اسـم خانم همون بود
دختــــــری که خط و نشونمون بود
بهار ، بهار ، چه اسم خوش صدایی
صــــــــداش زدن بیاد با دیس چایی
بهار اومــــــد چایی رو تعارفم کرد
زیر زیرکی نیم نگهــــــی به من کرد
با اون چایی لباس نـــو خراب شد
و این لباس ســـوژه خنده ها شد !
بابا میگفت که این یه رسـم تلخه
شکــــــر خدا فقط یه چایی تلخه !

تو اون حیاط میون اون همه گل
ما رو فرســــــتادن به سانِ بلبل
بهار خانم حرف های خــــود شروع کرد
یواشکی تلنگری ، میزد به دخل وکارکرد
میگفت ببین ، من رو اگه دوســت داری ؟
خودت بگو : که دارایی چـــــــی داری ؟!
یه خـــــونه ی نقلی و پُر ز بلبل
مثل همین حیاط مـون همش گل
درآمـــــدت همین که کافی باشه
فکـــر نکنم که چیزی باقی باشه
مهـــــــریه و شیر بها و اینهارَم
به پای عشـــق و زندگیم میذارم

بهــار خانم امیــدم رو زیاد کرد
با حرف خـــود ارادتم زیاد کرد
حرف های اون کاش یه روزی کتاب شه
تلنگری به این همــه سوال بی جواب شه
دروغ نگـــــــم بازم تو خــــواب نازم
خدا کنه کسی نیاد ، دیگه الان سراغم
عقـل و حقیقت میگه این درست نیست
دوباره مـــــن بیدار بشم ، بهار نیست!


 
 
گریه کن
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٦
 

گریه کن عزیزم اما نه واسه خودت

واسه اینکه نمی شه دیگه بیام تولدت

گریه کن جداییا ما رو رها نمی کنن

آدما انگار برای ما دعا نمی کنن

گریه کن حالا، که از هم باید جدا باشیم

بشینیم منتظر معجزه خدا باشیم

گریه کن منم دارم مث تو گریه می کنم

به خدای آسمونامون گلایه می کنم

گریه کن تو بختمون یه برف سنگین نیومد

این همه پرنده رد شد مرغ آمین نیومد

گریه کن واسه شبایی که بدون هم بودیم

تنهایی برای سنگینی غصه کم بودیم

گریه کن برای روزایی که خورشیدی نداشت

دلای من و تو که به فردا امیدی نداشت

گریه کن فکر کن دلیلی ندارم، فقط همین

واسه ی فاصله که از آسمونه تا زمین


 
 
رفت
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۱:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٦
 

سر کلاس ادبیات معلم بهم گفت:

 فعل رفتن رو صرف کن

 

گفتم : رفتم ...رفتی ...رفت

 

ساکت می شوم ، می خندم ،

 

 ولی خنده ام تلخ می شود

 

معلم داد می زند : خوب بعد ؟ ادامه بده

 

و من می گویم : رفت ...رفت ...رفت

 

رفت و دلم شکست ...غم رو دلم نشست

 

رفت و شادیم مُرد ...

 

شور و نشاط رو از دلم برد

 

رفت ...رفت ...رفت

 

و من می خندم و می گویم :

 

خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است

 

کارم از گریه گذشته که به آن می خندم

 

عشق یعنی با غم الفت داشتن

 

        سوختن با درد نسبت داشتن


 
 
شعرهای جالب
نویسنده : سهیل شریفی - ساعت ۱:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱٦
 

همه چی آرومه

همه چی تأمینه

این چقدر خوبه که قیمتا پایینه!

 همه چی آرومه

مسولا خوابیدن

شک نداری دیگه

تو به اوضاع من

 همه چی آرومه

من چقدر خوشحالم

صد تومن تو جیبم

به خودم می بالم!

تو داری می میری

از چشات معلومه

من فقط بیکارم

همه چی آرومه

بگو این آرامش

تا ابد پابرجاست

بگو از یارانه

این تورم بی جاست.

____________________________________________________________

شلوارا کوتاهه، مانتوها چسبونه!
دوهزارتا لیلی واسه هر مجنونه!

من چه‌قد خوشبختم همه‌چی آرومه!
مانتوها چسبونن، همه‌چی معلومه!

بگو این آرایش تا ابد پابرجاس!
حالا که خط‌چشم تو نگاهت پیداس!

من چه‌قد خوشبختم زندگی آسونه!
زندگی شیرینه همه‌چی ارزونه!

همه‌چی آرومه غصه‌ها خوابیدن!
پول خوبی می‌دن واسه‌ی زاییدن!

ما چه‌قد خوشبختیم همه‌چی آرومه!
چه‌کسی بیکاره؟ چه کسی محرومه؟

غول بدبختی رو غول خوشبختی خورد!
هرچی که مشکل بود همه رو لولو برد!

قاضیا بیکارن زندونا تعطیله!
پایه‌ی میز کسی نیست کلی میله!

شیشه‌ی نوشابه جز واسه خوردن نیست!
کار وانت غیر از پرتقال بردن نیست!

تو خیابون غیر از لیلی و مجنون نیست!
روی هیچ دیواری قطره‌های خون نیست!

نیست اصلا سانسور سایتها فیل تر نیست!
توی میزگردا پشت هم زرزر نیست!

اونقَدَر خوشبختم اونقَدَر خوشحالم!
که به بعضی‌جاها و...لین می‌مالم!

زده زیر دلمون خوشی ِ افراطی...!
من نخوردم چیزی یا نکردم قاطی!

این ترانه‌ی قشنگ(همه‌چی آرومه)!
اثری از من نیست، اثر باتومه.